Advent en Kerstmis

adventstuintje
Adventstuintje

Advent

Op zondag naar school. Eén keer per jaar komen de kleuters op zondag naar school om daar de adventstuin te lopen. Aan het eind van de middag, in het schemerduister komen ze. Heel stil. Met hun vader en moeder zoeken ze hun plek in de kring. Ze weten dat hun klas er op deze dag heel anders uitziet dan op de andere dagen. Het is er donker. In het midden ligt een grote spiraal van groene takken. Er hangt een adventskrans en alle gekleurde hemels en doeken op de tafels zijn door blauwe lappen vervangen. In het midden van de groene spiraal, de tuin, staat een grote kaars.

Wanneer alle kinderen er zijn, verschijnt er in de deuropening een Maria-figuur omringd door een schare “engelen”. Het zijn kinderen uit de zesde klas die, als engel verkleed, adventsliederen zingen. De “Maria” loopt de weg naar de grote kaars en steekt deze aan. Daarna verdwijnt zij weer. Dan is de beurt aan de kinderen die één voor één de adventstuin lopen met een kaarsje in de hand. Dat kaarsje steken zij aan en plaatsen ze in de tuin. Tijdens het lopen klinkt er zachte muziek. Meestal wordt er harp of lier gespeeld. Wanneer iedereen geweest is, is de tuin mooi verlicht. Dan loopt juffie nog eenmaal om de adventskrans aan te steken. Als alle kaarsjes branden, vertelt juf een kort verhaal.
Daarna gaan de kinderen met hun ouders weer naar huis, door het donker. Het is een mooi beeld, het beeld van de adventstuin. Het doet mij altijd denken aan de paradijstuin. Het licht in het midden kun je zien als een beeld voor het licht van kerstmis, van Christus.

Het lopen van de adventstuin markeert voor de kleuters het begin van een bijzondere tijd in het jaarverloop. In de lagere school staan de weekopeningen in deze tijd in het teken van het naderende kerstfeest. Er worden verhalen verteld waarin naar het kerstfeest verwezen wordt, het licht voor de adventskrans wordt vanuit de zaal naar de klassen gebracht, er wordt gezongen en gemusiceerd. Heel bewust wordt er in de adventstijd naar kerstmis toegeleefd. Vier weken duurt de adventstijd. Vier weken van verwachting. Het woord Advent komt dan ook van Adveniat wat “dat wat komt” betekent.

kerstspel
Het team tijdens het Kerstspel

Kerstspel

Het eigenlijke kerstfeest vieren we op school door gezamenlijk naar het kerstspel te kijken. De meesters en juffen hebben met hulp van ouders weken lang gerepeteerd om op deze dag een oud kerstspel op de planken te zetten. Dit repeteren is voor hen een speciale manier om zich op het kerstfeest voor te bereiden. Het spel zelf bestaat uit twee gedeelten. In het eerste stuk zie je hoe de engel aan Maria vertelt dat zij Gods zoon zal baren. Je ziet hoe Jozef en Maria op weg gaan naar Bethlehem, hoe ze nergens onderdak kunnen vinden. Uiteindelijk laat een waard hen in zijn stal. Daar wordt dan het kerstkind geboren.
In het tweede deel zie je hoe de herders op het veld horen van de geboorte van dit kind. Je ziet hoe zij het kind gaan zoeken om Hem te aan- bidden en met hun geschenken te verblijden. Iedereen viert op de een of andere manier Kerstmis. De geboorte van het kerstkind spreekt tot de verbeelding. Het herinnert ons aan het pure, het kinderlijke dat wij allemaal in ons hebben. Hoe oud we ook worden, iets van die kinderlijke onschuld behouden we allemaal. Het is misschien ook wel die kinderlijke on- schuld, dat gevoel, die de basis vormt voor ons spirituele leven. Zoals elk pasgeboren kind het beste in de mens oproept.

Bron:
Jaarfeestenboekje met tekst van Elisabeth Steinmeijer-van Ooijen. 

Tags: 1e advent Kerstspel Jaarfeesten Adventstuintje spiraal Kerstmis .

  • Hits: 348